Επικαιρότητα
Άρθρογραφία
Ψυχαγωγία

«Στην Αγιά Σοφιά μπαίνεις τουρίστας και μετατρέπεσαι προσκυνητής»

Συνέντευξη του μητροπολίτη Ρεθύμνης και Αυλοπόταμου κ. Ευγένιου

Ο μητροπολίτης Ρεθύμνης και Αυλοπόταμου Ευγένιος μιλάει για το μεγάλο ζήτημα του μνημείου της ανθρωπότητας, για την Θεία Κοινωνία, αλλά και για την χαλάρωση της συμπεριφοράς των πολιτών μετά την καραντίνα

Κατάθεση ψυχής έκανε μιλώντας στον Team FM και την πρωινή ενημερωτική εκπομπή «Πρώτη Γραμμή» ο Μητροπολίτης Ρεθύμνης και Αυλοποτάμου, κ. Ευγένιος. Θεία Ευχαριστία, Αγιά Σοφιά, η πανδημία και η «απροσεξία» μας μετά το τέλος της καραντίνας απασχόλησαν τον επίσκοπο του Ρεθύμνου, που δεν έκρυψε την πίκρα του για όσα ακούστηκαν, λέχθηκαν και γράφτηκαν για το μυστήρια της Θείας Ευχαριστίας και κάλεσε για μία ακόμα φορά όσους «δεν πιστεύουν ότι λαμβάνουν Σώμα και Αίμα Χριστού ή φοβούνται, να μην προσέρχονται. Η Εκκλησία δεν αναγκάζει κανέναν».

Σε ό,τι αφορά την Αγιά Σοφιά, ο κ. Ευγένιος περιέγραψε τα συναισθήματα που νιώθει κάποιος, όταν περνάει το κατώφλι αυτού του μνημείου της οικουμενικότητας και κάλεσε όλους εκείνους που είναι υπεύθυνοι να φερθούν με σύνεση και λογική.

 

    Πως βλέπετε τα πράγματα μετά την καραντίνα; Ο κόσμος δείχνει να έχει χαλαρώσει και να μην προσέχει όσο θα έπρεπε. Ποια είναι η εικόνα που έχετε;

Δυστυχώς παρατηρώ κι εγώ ότι δεν προσέχουμε όσο πρέπει να προσέχουμε και έχουμε χαλαρώσει αρκετά και δε νομίζω ότι επιτρέπεται σε νουνεχείς ανθρώπους αυτή η χαλάρωση, που το απευχόμαστε βεβαίως.

Το έχουμε πάρει λίγο αψήφιστα και μακάρι να μην το πληρώσουμε ακριβά.

Στις εκκλησίες, τα ίδια συμβαίνουν. Αλλά δεν μπορούμε οι ιερείς να κάνουμε την αστυνομία ούτε να υποκαθιστούμε άλλες υπηρεσίες. Είναι πλέον θέμα του καθενός προσωπικά να προστατεύει τους άλλους πρώτα και τον εαυτό του έπειτα. Και να προστατεύει και την πατρίδα μας τελικά, γιατί αν συμβεί κάτι και έχουμε κάποιο lockdown πάλι τοπικό ή γενικότερο, πάλι σε βάρος μας θα είναι. Έχουμε υποφέρει τα πάνδεινα και καθημερινά μετράμε άλλου είδους θύματα της πανδημίας.

Παρακαλούμε όλους τους ανθρώπους να δείχνουν υπευθυνότητα και προσοχή. Αυτή η προσπάθεια που έγινε όλο αυτόν τον καιρό είναι κρίμα να μην ευδοκιμήσει και να πάει στράφι με την χαλάρωση μας στα τελευταία.

 

    Πολύς λόγος έγινε για την Θεία Κοινωνία, είναι ένα θέμα για το οποίο πήρε θέση και το Οικουμενικό Πατριαρχείο, αλλά και η Σύνοδος της Εκκλησίας της Κρήτης. Τι έχετε να πείτε;

Ήταν τελείως άκαιρο να κουβεντιάζουμε μέσα σε αυτή την υπόθεση και αυτό το θέμα. Να θέτουμε αμφισβητήσεις, να βάζουμε αμφιβολίες στους ανθρώπους. Αυτά όταν διογκωθούν, χάνει κανείς την αρχή και δεν ξέρει κανείς από πού ξεκίνησαν. Λέει ο καθένας ό,τι θέλει, γίνονται όλοι υπεύθυνοι, γίνονται όλοι θεολόγοι, γίνονται όλοι γιατροί. Ο καθένας έχει άποψη και νομίζει ότι πρέπει να την επιβάλει στους άλλους. Ο καθένας νομίζει ότι έχει τη μόνη αλήθεια. Η Δύση έχει έναν Πάπα, εμείς ο καθένας μας ήταν και ένας Πάπας.

Για το μυστήριο αυτό γράφτηκαν και ειπώθηκαν τόσα πολλά και δεν καταλαβαίνω γιατί γίνεται όλη αυτή η ιστορία και αυτό το “χαρακίρι” στα θέματα της πίστεως μας. Οι πιστοί άλλων θρησκειών υπεραμύνονται των απόψεων τους και των θέσεων τους. Τις θεωρούν ιερές και αδιαπραγμάτευτες και εμείς μόνοι μας καθόμαστε αυτά που έχουν εξαγιάσει οι αιώνες ως σκέψη, ως ιστορία, ως παράδοση και τα υποβιβάζουμε και τα υποτιμούμε και τα κουβεντιάζουμε σαν να είναι θέματα της καθημερινότητας. Δεν ξέρω αν όλο αυτό ωφελεί σε κάτι ή αν δημιουργεί μόνο θόρυβο.

Το μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας είναι αυτό που συνέχει το θεσμό της Εκκλησίας. Κοινωνώντας το σώμα και το αίμα του Χριστού μας γινόμαστε ένα μαζί του, αλλά και ένα μεταξύ μας. Αυτό είναι το ορατό σημείο της ενότητάς μας. Αν το χάσουμε αυτό, τότε τα χάσαμε όλα. Και γι’ αυτό η Εκκλησία φωνάζει από την πρώτη στιγμή: το μυστήριο της Ευχαριστίας είναι αδιαπραγμάτευτο. Και ο τρόπος της μεταδόσεως της Θείας Κοινωνίας, όπως καθιερώθηκε και εξαγιάστηκε μέσα στους αιώνες, είναι και αυτό κάτι που δεν επιδέχεται αλλαγών. Ούτε η πρώτη πανδημία είναι τούτη που συνέβη στην ανθρωπότητα ούτε και η τελευταία. Περάσαμε και πέρασε και η Εκκλησία περιόδους κρίσεων με πανώλη, με ένα σωρό στο παρελθόν, και δεν χρειάστηκε ποτέ να αλλάξει ποτέ τον τρόπο της μεταδόσεως της Θείας Κοινωνίας. Σήμερα που ζούμε φυσικά στον κόσμο του πλαστικού φαγητού και του μίας χρήσεως σε όλα, ακόμα και στις σχέσεις μας, φυσικά υπάρχουν κι εκείνοι που θεωρούν ότι ο τρόπος της μίας χρήσεως μπορεί να επεκταθεί παντού. Αλλά δεν μπορεί να επεκταθεί στην Θεία Κοινωνία. Και αυτό το λέει η Εκκλησία και το φωνάζει και αυτό έκανε και το ανακοινωθέν της Αγίας και Ιεράς Συνόδου του Οικουμενικού Πατριαρχείου και αυτό είπαμε κι εμείς με το ανακοινωθέν της Συνόδου της Εκκλησίας της Κρήτης. Δεν έπαθε ποτέ κανείς τίποτα και δεν πρόκειται να πάθει ποτέ κανείς τίποτα από τη Θεία Κοινωνία και από τη μετάδοση της με την λαβίδα, με το κοχλιάριο αυτό που η Εκκλησία το έχει τους τελευταίους αιώνες. Κι ας μη βρίσκουμε κάθε τρεις και λίγο κάτι να διχογνωμούμε.

Εμείς δεν θα σταματήσουμε να κάνουμε όπως ξέρουμε και όπως παραλάβαμε από τους πατέρες μας τον τρόπο της Θείας Κοινωνίας. Όποιος δεν πιστεύει ότι αυτό είναι Σώμα και Αίμα Χριστού, που αλλάζει τη ζωή μας, μας ενώνει μαζί Του και μεταξύ μας, δεν χρειάζεται και να προσέρχεται. Όποιος έχει την παραμικρή αμφιβολία ότι μπορεί να πάθει τίποτα, ας μην έρθει. Κανέναν δεν υποχρεώνει η Εκκλησία ούτε να μεταλάβει ούτε να δεχθεί αυτόν τον τρόπο.

Έχουμε πολλά παραδείγματα μέσα στην Εκκλησία που φανερώνουν ότι δεν μεταδίδεται τίποτα. Αν θα κινδύνευε κάποιος, αυτός είναι πρώτος αυτός που σας μιλάει και οι παπάδες του. Εμείς καταλύουμε ό,τι απομείνει από τη Θεία Κοινωνία, εμείς πρώτοι και τελευταίοι χρησιμοποιούμε την λαβίδα.

 

    Το τελευταίο διάστημα την ανθρωπότητα απασχολεί και το θέμα της Αγιάς Σοφιάς, ενόψει της απόφασης του Συμβουλίου της Επικρατείας της Τουρκίας για το αίτημα μετατροπής της Αγίας Σοφίας σε τζαμί. Η Αγία Σοφία ανήκει από το 1985 στον Κατάλογο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO ως μουσείο που εντάσσεται στην ιστορική ζώνη της Κωνσταντινούπολης. Η πρόθεση της Άγκυρας να μετατραπεί σε τζαμί έχει προκαλέσει πλήθος ηχηρών διεθνών αντιδράσεων. Εσείς τι έχετε να πείτε;

Εμείς εμμένουμε ότι πρέπει να διατηρηθεί το status quo της Αγίας Σοφίας, να υπάρχει σεβασμός στην ιστορία και στην συνύπαρξη των λαών που δεν έχουν να χωρίσουν τίποτα. Ο Πατριάρχης μας πολύ όμορφα είπε ότι ο τούρκικος λαός έχει την ιστορική ευθύνη τους τελευταίους αιώνες να διαφυλάσσει την οικουμενικότητα αυτού του μνημείου και να το προσφέρει στην παγκόσμια κοινότητα όπως πρέπει. Έτσι πρέπει να το δούμε. Δεν είναι θέμα αντεκδικήσεων. Η Αγία Σοφία είναι ένα μνημείο ένα σύμβολο ένας θησαυρός που ανήκει σε όλη την ανθρωπότητα. Και αν θέλετε, είναι ένας τόπος που μπορούν να συναντώνται όλοι. η Σοφία του Θεού στην οποία ανήκει κάνει τον άνθρωπο να αισθάνεται πραγματικά άνθρωπος.

Εγώ παρακαλώ τους αρμόδιους να ακούσουν τις φωνές της ανθρωπότητας. Θα ήθελα όμως να σταθούμε στις φωνές των ανθρώπων της Τουρκίας, όπως ενός υπέροχου ανθρώπου και λογίου του Ισλάμ ο οποίος λέει ότι θα είναι μέγα λάθος. Είναι ένας συγγραφέας και φιλόσοφος που ειδικεύεται στην ισλαμική εσχατολογία, στα σύγχρονα κοινωνικο-οικονομικά και πολιτικά ζητήματα και μίλησε και είπε ότι είναι λάθος αυτό που πάει να γίνει και ότι δεν θα τιμά το λαό και την ιστορία του αυτό το πισωγύρισμα. Θα ήθελα λοιπόν να σταθώ στις φωνές εκ των έσω αυτού του τόπου που διαμαρτύρονται για αυτό που πάει να γίνει και διαμαρτύρονται και για την εργαλειοποίηση και τις πολιτικές σκοπιμότητες γύρω από αυτό το μνημείο.

Όλοι αυτοί οι άνθρωποι που δεν είναι ορθόδοξοι και χριστιανοί λένε το αυτονόητο. Βέβαια θα ήθελα να πω και κάτι ακόμα: γιατί βλέπω και ακούω και διαβάζω και εδώ κάποιες αντίθετες φωνές. γιατί όταν απαιτούμε το σεβασμό του μνημείου πρέπει πρώτα εμείς να σεβόμαστε και αυτό το μνημείο και όλα τα μνημεία. Γιατί ακούγονται και φωνές εκ των δικών μας έσω που δεν μας τιμούν. Όταν θέλουν οι άλλοι να σέβονται τους ναούς μας πρέπει εμείς πρώτα να σεβόμαστε τους δικούς μας και να μην τους βεβηλώνουμε. Για να απαιτείς τον σεβασμό πρέπει να έχεις πρώτα αυτοσεβασμό.

Στην Αγιά Σοφιά όποιος μπαίνει μετατρέπεται από τουρίστας σε προσκυνητή. Χωρίς να το καταλαβαίνει με έναν μυστικό τρόπο. Ο καθένας πού μπαίνει βλέπει το μεγαλείο και την απεραντοσύνη του Θεού, βλέπει την οικουμενικότητα της πίστης, βλέπει χίλια πράγματα και ακούει χίλιες φωνές μέσα στην καρδιά του. Αυτό δεν αλλοιώνεται, αυτό δεν αποκρύπτεται, δεν μπορείς να το αλλοιώσεις και να του βάλεις από πάνω μπογιαντίσματα.

Ας τα αφήσουμε όπως είναι τα πράγματα να πηγαίνουν όλοι οι άνθρωποι και να μπαίνουν όλοι σε αυτόν τον ναό, να κάνουν την αυτοκριτική τους, όλοι ποια είναι η θέση τους στο μεγαλείο του Θεού αλλά και πόσο ελάχιστοι είμαστε, να ταπεινωνόμαστε.

Έχουν την ευθύνη και να τα συντηρούν και να το αποδίδουν στην παγκόσμια κοινότητα για να τα θαυμάζουν όλοι ανεξάρτητα από το ότι σήμερα δεν έχουν τη χρήση που είχαν όταν έγιναν.
 

Πηγή: goodnet.gr