Επικαιρότητα
Άρθρογραφία
Ψυχαγωγία

Έπεσε ένα ακόμα αγκωνάρι

«Έφυγε» η περήφανη Κουμιώτισα των Αγκουσελιανών

Αυτή τη φορά το αγκωνάρι της ζωής και του μόχθου που βάσταξε όλα της τα χρόνια τόσα ζόρια, δεν μπόρεσε να αντέξει και σήκωσε… μαντήλι στον μάταιο τούτο κόσμο. Ήταν ο ύστατος χαιρετισμός της…

Η γενναία και μεγαλόψυχη Γεωργία Κουρμούλη, η Κουμιώτισα, στα ταραγμένα ακόμα χρόνια της απελευθέρωσης και του σπαραγμού της αδελφομαχίας που έδειχνε να τελειώνει, λοιπόν, μετακινήθηκε από τους κοντινούς και περήφανους Κούμους και στέριωσε οικογένεια με τον Γιάννη Κουρμούλη στα Αγκουσελιανά, και εκεί έζησε όλα της χρόνια με αξιοπρέπεια αλλά και με τα καθημερινά αγκομαχητά  για να καταπιεί μια μπουκιά γλυκό ψωμί…

Άντεξε  και έφτασε στα 90 της, καθαρός οργανισμός και ψυχή που έλαμπε σαν κοχλάδι στο βυθό του ποταμού. Και παράδωσε έχοντας υποστεί την σκληρότητα και τους πόνους της δοκιμασίας που δεν είχε γιατρειά… Μα έτσι έπρεπε να γίνει: με τους πόνους που βιοπάλης που γέμισε το κορμί της όλα της τα χρόνια με αυτούς έπρεπε να κάνει παρέα και στο φευγιό της. Θα έπρεπε, λοιπόν, να αναχωρήσει για τους άλλους κόσμους αλλά με το κεφάλι ψηλά και περήφανα κι ας πόνεσε και κραύγασε…
 Γι αυτό κατάθεσε σώμα και ψυχή το ξημέρωμα, ανήμερα της μεγάλης γιορτής ης Χριστιανοσύνης, της Ύψωσης του Τιμίου Σταυρού και «πέταξε» ψηλά, απαλλαγμένη από τα βάσανα, στους ουρανούς των αγγέλων, εκεί που τα πάντα κινούνται κατά τις θεϊκές επιταγές, στην αιώνια γαλήνη…

Μα αυτή η Κουμιώτισα νύφη, φτάνοντας στα χρόνια της απόλυτης πενίας, πού όλα ορίζονταν από την εργατιά και τη γη, στους συγγενικούς τόπους, έφερε αυθεντικότητα και αξίες, ως μεγάλη μάνα με αγάπη και στοργή, ως αφοσιωμένη σύζυγος  και στο νοικοκυριό  ως ξεχωριστή που έστησαν και ρίζωσαν καίρια με τον άντρα της.

Η ζωή της μέσα στα δεινά  όλα της τα χρόνια, φαίνεται πως την ατσάλωσαν .Περπάτησε, λοιπόν, με λεβεντιά ακόμα και στις στράτες με τα αγκάθια, αγκαλιασμένη από το μεγαλείο της παλιάς κρητικιάς και σε ένα αυστηρό πλαίσιο των παραδοσιακών αρχών και που δεν παρέκκλινε. Κράτησε και μετάδωσε στα παιδιά και στα εγγόνια της, και αυτό είναι το σπουδαίο, όσα γνήσια και σπουδαία της κληροδότησαν οι γεννήτορές της και μέχρι τα ύστερά της έμεινε πιστή. Αυτά που πρέσβευε, όσο και αν έρχονται απέναντι από τις σύγχρονες σάπιες αντιλήψεις, αυτά υπηρετούσε με κάθε κόστος.
 

Μια, λοιπόν, από τις ελάχιστες που απόμειναν, αρχόντισσα «έφυγε» για τους άλλους κόσμους. Και φεύγοντας έριξε και το αγκωνάρι που κρατούσε μια γενιά και που πάσχισε τόσο πολύ μέσα στις ταραχές και πολλές φορές ήταν αξεπέραστες. Μα τώρα αυτές οι λεβέντισσες , αγιασμένες μορφές της ζωής και ατρόμητες σε δυναμισμό και αποφασιστικότητα, αυτές που απόμειναν, θα καταθέσουν τον σεβασμό τους κατευοδώνοντας την. Θα καλέσουν και όλους τους άλλους και δίχως κλάματα και μοιρολόγια θα την αποβγάλουν: Καλοστρατιά  γενναία Γεωργία Κουμιώτισα  στον άλλον κόσμο που θα πας και θα κονέψεις,  θα της πουν. Χαιρετισμούς σε όλους που σε περιμένουν εκεί ψηλά. Πέρασες από τούτο τον κόσμο, τα βίωσες όλα, τους είδες όλους, δεν μίλησες μόνο κούνησες με περιφρόνηση το κεφάλι σου…

Καλό ταξίδι αρχόντισσα, να είσαι καλά εκεί που θα πας και να μας θυμάσαι…