Επικαιρότητα
Άρθρογραφία
Ψυχαγωγία

Γ.Σχορετσανίτης: "Η διαταραχή της σχέσης αναγνώστη και αρθρογράφου"

Η αλλαγή των δεδομένων, με τη διάδοση του ηλεκτρονικού τύπου

ηλεκτρονικός τύπος σχορετσανίτης αναγνώστης

Η γενιά μας, και όχι μόνο, μεγάλωσε διαφορετικά. Κάποτε, αναφέρομαι φυσικά για χρονικό διάστημα πολλών δεκαετιών,  αγοράζαμε την εφημερίδα μας και για κάποιο ακόμα συγκεκριμένο λόγο, πέραν της ενημέρωσης και παρακολούθησης των συνήθων πολιτικών και κοινωνικών πεπραγμένων.

Οι περισσότεροι είχαμε τη δική μας "αόρατη σχέση" με μερικούς εξειδικευμένους δημοσιογράφους οι οποίοι κρατούσαν και ήταν υπεύθυνοι για μια στήλη στην εφημερίδα της προτιμήσεώς μας. Υπήρχε μια μυστική θα έλεγε κανείς σχέση μεταξύ του αναγνώστη και του γράφοντος αρθρογράφου ή δημοσιογράφου.

Τα παραδείγματα είναι πολλά. Άφησαν εποχή, για παράδειγμα, τα χρονογραφήματα του Δημήτρη Ψαθά στα Νέα και την Ελευθεροτυπία, σχεδόν σε καθημερινή βάση. Μου έρχονται ακόμα στο νου κάποια αποκόμματα εφημερίδων, περιοδικών μάλλον, με κείμενα του Γιάννη Μαρή ο οποίος επίσης δημοσίευε σε συνέχειες κείμενα και αστυνομικά κυρίως μυθιστορήματα σε γνωστά περιοδικά και εφημερίδες της πρωτεύουσας.

Βεβαίως θα ήταν απαράδεκτα άδικο να εστιαστούμε μόνο σε αυτές τις στήλες. Πληθώρα αρθρογράφων, δημοσιογράφων και κριτικών, είχαν τη δική τους μερίδα μέσα στη μεγάλη λίμνη των αναγνωστών. Για τους περισσότερους ήταν ο συγκεκριμένος επώνυμος συγγραφέας, εκείνης της  εφημερίδας.

Τα πράγματα άλλαξαν άρδην με την είσοδο στη ζωή μας του πολυδύναμου αλλά άκρως ελκυστικού, για τους γνωστούς λόγους, διαδίκτυο. Δεν σκοπεύω να μπω στον πειρασμό να απαριθμήσω τα πλεονεκτήματά του. Είναι γνωστά λίγο πολύ σε όλους. Φαίνεται όμως ξεκάθαρα ότι ταυτόχρονα άρχισε να διασπάται, να διαταράσσεται έντονα ότι είχαμε βιώσει οι περισσότεροι όλα εκείνα τα χρόνια που στα μάτια μας τουλάχιστον, φάνταζαν μοναδικά και αξεπέραστα. Βεβαίως όλα αλλάζουν σε αυτό τον κόσμο, κάποια χάνονται, άλλα εμφανίζονται, τίποτα δεν μένει στάσιμο!

Στο σημερινό όμως ψηφιακό χάος χάνεται πια, ολοένα και περισσότερο, η περιβόητη ιερή σχέση με τους αρθρογράφους και γράφοντες γενικώς εκεί μέσα. Σε πολλές των περιπτώσεων στις μέρες μας δεν αναφέρεται καν όνομα! Υπάρχει πλήρης ανωνυμία. Καταντήσαμε να διαβάζουμε ένα κείμενο μόνο αν είναι ελκυστικό  από τον τίτλο ή τις φωτογραφίες που το συνοδεύουν. Αδιαφορούμε για τα βασικότερα και δεν ενδιαφερόμαστε ποιος είναι ο συντάκτης του εν λόγω άρθρου ή κειμένου. Κι αν ακόμα διαβάσουμε αυτό, αδιαφορούμε τι γράφεται στην συγκεκριμένη ιστοσελίδα παραδίπλα από κάποιους άλλους, ανώνυμους κι αυτούς, ίσως άλλα αρκετά ενδιαφέροντα από κάποια άποψη κείμενα. 

Παλιότερα στις εφημερίδες μας ρίχναμε μια ματιά και σε άλλες στήλες, γνωστών επίσης συντακτών σε μας, είχαμε όλο το χρόνο και τη διάθεση να ξεφυλλίσουμε και σε αρκετές περιπτώσεις να διέλθουμε, μερικώς ή ολικώς, το περιεχόμενό της. Σήμερα τα άρθρα, τα κείμενα που αναρτώνται στο διαδίκτυο, αλλάζουν ταχύτατα σε λίγες ώρες και ημέρες. Κάτι άλλο θα έχει ήδη συμβεί την τελευταία στιγμή το οποίο θα πρέπει να κλέψει τη δημοσιότητα και το ενδιαφέρον μας το οποίο θα πρέπει να εστιασθεί εκεί ακριβώς.

Ο συντάκτης του λίγο ενδιαφέρει το θεάμον πολυποίκιλο κοινό. Άλλα προέχουν! Και σαν μην έφτανε αυτό, υπάρχει πλήρης ανωνυμία στους περισσότερους διαδικτυακούς τόπους. Δεν γνωρίζει, τις περισσότερες βεβαίως φορές, ουδόλως ο αναγνώστης πολλών ταχυτήτων και επιπέδων ποιοί είναι οι ιδιοκτήτες της συγκεκριμένης ιστοσελίδας, την ταυτότητα των δημοσιογράφων και αρθρογράφων των κειμένων τους. Ούτε καν το πρόσωπό τους! Αναγκαστικά ανατρέχω στο μεγάλο Δάσκαλο. Τον Κομφούκιο, φυσικά, ο οποίος έρχεται μπροστά μου απρόσκλητα, αλλά αυτόματα. "Ο άνθρωπος… δεν κρύβεται" έλεγε, υπονοώντας φυσικά κάτι άλλο! 

Υπάρχει βέβαια χώρος και χρόνος για όλα! Το διαδίκτυο εάν θέλει να αφήσει τη δική του εποχή, όσο καιρό φυσικά θα είναι στο προσκήνιο και πριν αντικατασταθεί μερικώς ή ολικώς από κάτι άλλο πιο εξελιγμένο και άγνωστο επί του παρόντος, θα πρέπει να δείξει το άλλο του πρόσωπο, την πιο "ανθρώπινη" πλευρά του.

Να έρθει πιο κοντά στον αναγνώστη ο γράφων, να του πει με το δικό του τρόπο ποιος είναι και τι πρεσβεύει, να αναφερθεί σε κατάλληλο σημείο ποιοι βρίσκονται πίσω από τα συνήθη ονόματα και τίτλους των ηλεκτρονικών διαδικτυακών τόπων, τα βιογραφικά των συνεργατών τους και όσο το δυνατόν περισσότερα στοιχεία γι αυτούς. Μεγάλα ηλεκτρονικά περιοδικά του εξωτερικού ήδη άρχισαν να εμφανίζουν σε ειδικές στήλες ολοένα και περισσότερα ονόματα συνεργατών, συντακτών, δημοσιογράφων, ιδιοκτητών  και όλων των εμπλεκομένων στην έκδοσή τους.

Κι ακόμα γράμματα αναγνωστών και υψηλού επιπέδου σχόλια στα κείμενά τους, τα οποία θυμίζουν σπουδαίες εποχές από πολιτιστικής και όχι μόνο πλευράς. Ευτυχώς και στον τόπο μας άρχισαν δειλά και σταδιακά να εμφανίζονται τέτοιες διαδραστικές κινήσεις σε μερικές ιστοσελίδες. Η αναφορά των πλεονεκτημάτων αυτής της ενέργειας, νομίζω πραγματικά πως περιττεύει!