Επικαιρότητα
Άρθρογραφία
Ψυχαγωγία

Δε λέει "όχι" και στο λιομάζωμα!

Κάνει όλες τις δουλειές ο Πρενούς, όταν οι νέοι θέλουν να είναι αφεντικά

πρένους αλβανία δουλειά ρατσισμός ελλάδα

Ο Πρενούς από την Αλβανία, ο Γιάννης όπως τον φωνάζουν στην πόλη όπου ζει. Διψά για δουλειά και δε θα πει όχι ακόμη και στο λιομάζωμα που δεν έχει κάνει ακόμη.

Στο δρόμο που περπατούσε στην πόλη του Ρεθύμνου μια γριούλα, μπερδεύτηκε και έπεσε. Έτρεξε να τη βοηθήσει, τη βοήθησε και κρατήθηκε στα πόδια της ο Πρενούς Γκιόναϊ και τη ρώτησε αν θέλει να της φέρει νερό, αν θέλει να την πάει στο νοσοκομείο, αν θέλει κάποια άλλη βοήθεια. «Όχι παιδάκι μου, ο Θεός να σε έχει καλά!», είπε η γερόντισσα και του έδινε ευχές. «Και από πού είσαι παιδί μου;» τον ρώτησε. «Είμαι από τη βόρεια Αλβανία» της απάντησε και αυτή τραντάχτηκε και έκανε ένα μορφασμό περιφρόνησης… Ήταν Αλβανός! Και η ηλικιωμένη, ενδεχομένως, αν γνώριζε την εθνικότητα του ανθρώπου που πήγε να την βοηθήσει, ίσως να μη δεχόταν τη συνδρομή του!

Ο Πρενούς, ο Γιάννης όπως τον φωνάζουν όλοι στο Ρέθυμνο, ήλθε πριν από 15 χρόνια κι έμεινε. Ξεχωρίζει σαν νοικοκύρης και οικογενειάρχης και δεν είναι όπως τους κακοποιούς συμπατριώτες του, που συχνά - πυκνά απασχολούν την κοινή γνώμη και τις Αρχές με ακραίες πράξεις, ποινικά κολάσιμες. Και ο κάθε Αλβανός δεν είναι, κατ’ ανάγκη, και φονιάς. Αλλά συμβαίνει όπως και στην ελληνική κοινωνία και σε κάθε κοινωνία, να εμφανίζονται και τα «μπουμπούκια» και «μαζί με τα ξερά να καίγονται και τα χλωρά».

Γι'αυτό και ο Γιάννης των 49 χρόνων, απαλλαγμένος από στείρες και εθνικιστικές νοοτροπίες, θα πει: «Δε με νοιάζει από πού είσαι και τι Θεό πιστεύεις. Αν είσαι λευκός ή μαύρος και ποιού δόγματος είσαι. Με νοιάζει τι είσαι σαν άνθρωπος…»

Σ'αυτή την πόλη, λοιπόν, παντρεύτηκε τη Σουζάνα τη συμπατριώτισσά του και εδώ γεννήθηκε και η 11χρονη, σήμερα, κόρη του η Κέισι, που γνωρίζει και μιλάει τα αλβανικά, όμως φοιτά και σε δημοτικό σχολείο της πόλης και «πολεμά στα γράμματα». Παρακολουθεί και μαθήματα αγγλικών και στις δυσκολίες των μαθημάτων «έχει και ιδιαίτερα».

Αυτό το κοριτσάκι θα κατευθύνει και το υπόλοιπο της ζωής του Πρενούς… Τώρα έχει υποβάλλει και τα απαραίτητα δικαιολογητικά και αναμένει από το δαιδαλώδες γραφειοκρατικό σύστημα να της δώσει την ελληνική ιθαγένεια. Πότε; Είναι άγνωστο! Όνειρο του πατέρα είναι, η μικρή του ολοκληρώνοντας τη φοίτησή της στα ελληνικά σχολεία, να φύγει για παραπέρα σπουδές στην Αμερική ή στην Αγγλία… Να μη μείνει στην Ελλάδα που τώρα κάνει… εξαγωγές επιστημόνων!

ΕΙΝΑΙ ΦΩΤΟΓΡΑΦΟΣ, ΕΠΙΠΛΟΠΟΙΟΣ ΚΑΙ ΛΙΓΟ ΑΠΟ ΟΛΑ…

«Στην Κρήτη», διαπιστώνει, «βράζει το αίμα των ανθρώπων όπως βράζει και των συμπατριωτών μου στη βόρεια Αλβανία. Στη χώρα μου η πρώτη δουλειά που έκανα ήταν καμεραμάν και φωτογράφος και εδώ που ήλθα έγινα και επιπλοποιός. Να φανταστείς ότι στην Αλβανία δεν ήξερα ούτε το σφυράκι! Εδώ έχω συνεργασία με φωτογραφείο και πηγαίνω για δουλειά σε γάμους, βαφτίσια…»

Η προσαρμογή στη νέα πόλη; «Νιώθω σαν να είμαι στην πόλη μου, στο δικό μου τόπο. Και τα 15 χρόνια που είμαι εδώ δεν είναι και λίγα! Έχω πολλές πόρτες ανοιχτές σήμερα κι όταν ήλθα, από το αίμα μου δεν είχα κανένα. Τώρα, οι δουλειές που έκανα με γνώρισαν με πολλούς. Κάνω τα πάντα και βοηθώ χωρίς να θέλω λεφτά γιατί ο ένας άνθρωπος, στους δύσκολους καιρούς που είμαστε, πρέπει να βοηθά τον άλλο. Δεν έχω πρόβλημα με κανένα άνθρωπο αν δεν μου κάνει κακό. Όπως και εγώ δεν κάνω κακό σε κανένα. Δεν είχα μάθει ποτέ στα πλούτη και είμαστε πέντε αδέρφια…»

Ο Πρενούς μεγάλωσε μέσα στη φτώχεια. Θυμάται τον πατέρα του να μιλάει και στα πέντε παιδιά και να τα συμβουλεύει για τη συμπεριφορά που πρέπει να έχουν απέναντι σε συνανθρώπους τους, για τις πληγές της κοινωνίας, για τη στάση που πρέπει να κρατήσουν. Και οι συμβουλές αυτές δίδονταν για μια ώρα κάθε μέρα και τα παιδιά τις ρουφούσαν σαν σφουγγάρι. Αυτές οι συμβουλές ήταν ο δρόμος του στη ζωή!

Η ΕΛΛΑΔΑ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ

Η πόλη που γεννήθηκε και μεγάλωσε, η πατρίδα του; Απαντά: «Μου λείπουν αλλά εκεί δεν υπάρχει ακόμη φως! Γι'αυτό και δεν κάνω τώρα σκέψη να γυρίσω. Εδώ δεν νιώθω ξένος. Τα δύσκολα θα είναι εκεί γιατί λείπω 15 χρόνια. Αλλά εμένα θα με κατευθύνει η κόρη μου. Δεν κάνουμε άλλο παιδί με τη γυναίκα μου γιατί την Κέισι θέλουμε να τη μεγαλώσουμε σωστά…»

Τι λέει για την Ελλάδα της κρίσης και της διαφθοράς; «Κάποια στιγμή αυτό που γίνεται σήμερα θα γινόταν. Και ήλθε και αργά. Δεν υπήρχε άλλος δρόμος. Το πρόβλημα είναι στο κεφάλι του ανθρώπου και εγώ βλέπω την κατάσταση όχι με χρώματα. Όλοι έχουν ευθύνη. Όποιος μπορούσε να αρπάξει άρπαζε. Άλλος πολύ και άλλος λίγο! Ο βοσκός και ο αγρότης έπαιρναν λεφτά της Ευρώπης για ζώα και χωράφια που δεν είχαν και τα γραφεία στο Δημόσιο δε χωρούσαν τόσους υπαλλήλους. Πάω σε μαγαζιά και τα βλέπω γεμάτα από νέους που δεν έχουν μάθει στις δυσκολίες. Δεν ξέρουν ούτε ελιές να μαζεύουν και θέλουν να είναι αφεντικά!»

Και αν δεν έχει δουλειά το χειμώνα στις απασχολήσεις που γνωρίζει ,τι θα κάνει ο Πρενούς; Θα πάει και στο λιομάζωμα, μια δουλειά που δεν έχει κάνει ακόμη. Όμως είναι ευκαιρία και αυτή να τη μάθει! «Τι να κάνω;» ρωτά. «Δε θα μείνω με σταυρωμένα τα χέρια. Όποια δουλειά είναι καθαρή θα την κάνω. Τη βρώμικη θα τη διώξω…»