Επικαιρότητα
Άρθρογραφία
Ψυχαγωγία

Δύο κόσμοι σε μια πλατεία!

Της Κατερίνας Παντινάκη

"Σασμός" χθες στο Ηράκλειο. Όχι από ... αυτούς που έχουμε ακούσει να επιτυγχάνονται, βάζοντας τέλος σε βεντέτες και αιματοκύλισμα. Ο άλλος ο "Σασμός" ο τηλεοπτικός, που καθηλώνει μεγάλη μερίδα των τηλεθεατών (AGB speaking!). Πολύς ο κόσμος που επί ώρες παρέμενε όρθιος παρακολουθώντας τα γυρίσματα που θα δει, αργότερα, στη μικρή οθόνη και προσπαθώντας να ... αποσπάσει μια πληροφορία για την αποκάλυψη της σχέσης της Αργυρούς, για το αν έχουμε να περιμένουμε ... δυσάρεστα για τον Πέτρο ή ... τουλάχιστον αν ο γιατρός είναι γιος της Ανθούλας.

Μέσα στη γενική ευφορία, "έδιναν και έπαιρναν" τα σχόλια για το πως "γράφουν" στην κάμερα και πως είναι στην πραγματικότητα οι πρωταγωνιστές, ενώ τα κινητά τηλέφωνα ήταν διαρκώς προτεταμένα άλλες φορές καταγράφοντας την τηλεοπτική ρουτίνα και τα backstage, κι άλλες για μια selfie - ο τηλεοπτικός Σταματάκης, κατά κόσμον Ζαχαρίας Κεφαλογιάννης...δε χάλασε χατίρι πάντως!

Την ίδια ώρα, μια ηλικιωμένη που η μοίρα έχει ρίξει - κυριολεκτικά - κατάχαμα, παρατηρούσε με απορία. Πιθανότατα δεν έχει δει ούτε μισό επεισόδιο του "Σασμού". Η ανέχεια και ο αγώνας για την επιβίωση, βλέπετε, δεν επιτρέπουν βράδια με πατατάκια, πίτσα, σουβλάκι -ή έστω μια light σαλάτα- μπροστά από τη μικρή οθόνη. "Τόσος κόσμος... δεν μπορεί, κάποιος θα με προσέξει", σίγουρα θα σκεφτόταν.

Καθόταν στην πλακόστρωτη πλατεία, λίγα μόλις μέτρα μακριά από τη Χριστίνα Χειλά Φαμέλη - "Αργυρώ" που αναφωνούσε "πότε έγινε αυτό;" στο άκουσμα του νέου από τα χείλη της τηλεοπτικής "Σεμίνας".

Φορούσε τσεμπέρι, χοντρά ρούχα και κάλτσες. Τελευταία ημέρα του Νοέμβρη και ο αέρας κατά το μεσημέρι "ξύριζε". Οι μαύρες καλοκαιρινές παντόφλες της ήταν αφημένες δίπλα της.

Τελικά κανένας δεν την παρατήρησε. Κι αν κάποιος την είδε, δε στάθηκε, παρά έσπευσε να στρέψει το βλέμμα του αλλού, στα λαμπερά, τα lifestyle. Κι όμως αυτή η γυναίκα, μέσα στις απέραντες δυσκολίες, θα μπορούσε να πρωταγωνιστήσει σε μια άλλη ... σειρά, που ίσως και να είχε ανάλογη αποδοχή: Αυτή της ζωής που βλέπουμε, αλλά γυρνάμε απαξιωτικά το κεφάλι πλησιάζοντάς την και τελικά την προσπερνάμε...

Πρώτη δημοσίευση: cretalive.gr