Επικαιρότητα
Άρθρογραφία
Ψυχαγωγία

Η αισθητική εκτροπή και η κυκλοφορική παρόξυνση του Καΐρου

Για δημόσιες συγκοινωνίες ούτε να το συζητάει κανείς! Τα ταξί της πόλης αυτής είναι ίσως η μόνη λύση αλλά και, πρέπει να πω εδώ, ένα από τα αξιοθέατά της.

κάιρο κυκλοφοριακό ταξί σχορετσανίτης

Του Γεωργίου Νικ. Σχορετσανίτη

Η πρώτη εντύπωση μπαίνοντας στις κεντρικές περιοχές του Καΐρου, είναι πανδαιμόνιο εικόνων, ανθρώπων, ζώων, χρωμάτων, τοπίων, κτισμάτων διαφορετικής τεχνοτροπίας και εποχής, γενικευμένης ακαταστασίας και πολυποίκιλων ήχων και θορύβων.

Η απομόνωση της μιας, και αν γίνεται και περισσότερων αισθήσεων, ίσως μερικές φορές να είναι μια επιθυμητή προσωπική διαδικασία, τεμαχίζοντας, αλλοιώνοντας τις μεταξύ των συνάψεις και ελέγχοντας, με την έννοια της μείωσης, την εισροή των πληροφοριών στον εγκέφαλο και εκτρέποντας άλλες μακρυά προς άλλες κατευθύνσεις.

Εδώ όμως, φευ, είσαι καταδικασμένος, χωρίς καμιά  εξαίρεση,  να υποστείς το απόλυτο. Την απόλυτη αναρχία και δοκιμασία. Την απόλυτη κάιρο κυκλοφοριακό σχορετσανίτηςμέθεξη. Όλα μαζί! Τα πάντα! Οι αισθήσεις σου υφίστανται αναγκαστικό βιασμό περίεργης μαγείας, απόκοσμης υποβλητικότητας, ανεκτικής φαινομενικά προσαρμογής στο ξένο και το καινούργιο και τέλος μιας αυτονόητης αποδοχής στο …μοιραίο, με οτιδήποτε  συνεπάγεται αυτό!

Ξέφρενοι ρυθμοί την περισσότερη ώρα, άλλες φορές αντίθετα όμως, πλήρης ραθυμία που φτάνει στα όρια του ενοχλητικού για τον ασυνήθιστο, κάπου πιο πέρα ξανά έντονη δραστηριότητα από άλλους, κομφούζιο από συμπλέγματα ήχων, τόσο από ανθρώπους αλλά και από μηχανές, ενίοτε και ζώων στη μέση των δρόμων, γυναίκες καλυμμένες από πάνω έως κάτω με μαύρα συνήθως ρούχα, αφήνοντας τις περισσότερες φορές μόνο τα μάτια εκτεθειμένα να σε κοιτούν, σαν προκαταβολή του απόλυτου τίποτα, η αυτοκίνηση  αποστολή αυτοκτονίας να σου ανεβάζει τις σφύξεις  έτσι για καλωσόρισμα αλλά και υπενθύμιση, πάνω από τις πάμπολλες ανισόπεδες γέφυρες της πόλης, τα λεωφορεία και τα ταξί  αλλού υποφερτά, αλλού σου προσφέρουν μάθημα ιστορίας και αναγκαστικής παλινδρόμησης της μνήμης στις  προηγούμενες δεκαετίες του αρχείου της, και σαν να μη φτάνουν όλα αυτά, χιλιάδες μεντρεσέδες, μιναρέδες, τζαμιά με  ενισχυτές και μεγάφωνα υψηλής τεχνολογίας στην υπηρεσία της θρησκείας, να σκεπάζουν τα πάντα, ανθρώπους, ήχους, συνειδήσεις, πιθανές αντιρρήσεις, τον σκονισμένο αέρα, μ’ ένα προστατευτικό θαρρείς πέπλο, υπενθυμίζοντάς σου συνεχώς όμως ο μουεζίνης, ότι: "…ένας είναι ο Θεός και ο Μωάμεθ ο προφήτης του..", και ακόμα "…Το όνομά Του ας είναι δοξασμένο…" ή "Αλλάχ Ακμπάρ, Αλ χάμντου λιλά", κι όλα αυτά δίπλα και μέσα σε χώρους στην κυριολεξία μνημεία, ανοιχτούς, εκτεθειμένους, δίπλα σε μισοερειπωμένα σπίτια καθημερινών ανθρώπων και σε μαγαζιά, αγορές και σοκάκια, γύρω και μέσα σε  αυλές εγκαταλειμμένων κτιρίων, τζαμιών και μαυσωλείων!

Κατεβαίνω ένα πρωινό από το ξενοδοχείο Μάριοτ εξερευνώντας τον περίγυρο. Στο πρόγραμμα εκείνης της ημέρας η επίσκεψη  του άκρως ενδιαφέροντος Ισλαμικού Καΐρου και  του κέντρου της μοναδικής πόλεως. Για δημόσιες συγκοινωνίες βεβαίως ούτε να το συζητάει κανείς. Είναι απαγορευτικό να το σκέφτεται ο ξένος στην πόλη! Τα ταξί της πόλης αυτής είναι ίσως η μόνη λύση αλλά και, πρέπει να πω εδώ, ένα από τα αξιοθέατά της. Κάτι που ο δυτικός επισκέπτης δεν θα ξαναδεί πουθενά αλλού.

Και αυτό γιατί πουθενά μα πουθενά δεν ακολουθείται κάποιος, έστω, στοιχειώδης κώδικας οδικής κυκλοφορίας στους δρόμους. Τα φανάρια στις μεγάλες διασταυρώσεις συνήθως λειτουργούν, αλλά κανένας δεν τα λαμβάνει υπόψη του, πεζοί και οδηγοί. Οι οδηγοί περνούν, έχοντας σχεδόν όλοι, το αριστερό τους χέρι έξω από το τζάμι, κορνάροντας, φωνασκώντας και κάνοντας νόημα στους άλλους να σταματήσουν και να δώσουν προτεραιότητα σε αυτούς ή τουλάχιστον να μη συγκρουστούν μαζί τους! Πολλοί πεζοί περνούν ανάμεσα στα αυτοκίνητα με τρόπο ομολογουμένως αξιοθαύμαστο. Παρά το γενικευμένο μπάχαλο και αλαλούμ  όμως, δεν γίνονται συχνά ατυχήματα, ούτε υπάρχουν τραυματισμοί πεζών.

Σε αντίθεση, πολλά από αυτά τα ταξί  σταματάνε στη μέση του δρόμου λόγω παλαιότητας και κακής συντήρησης και βέβαια είναι συχνό το θέαμα του σπρωξίματος των αυτοκινήτων μέσα στη μέση των δρόμων! Σε δύο περιπτώσεις σκέφτηκα να σταματήσω και να συνεχίσω πεζός, αλλά και τις δύο εξοστράκισα τεχνηέντως τις σκέψεις μου. Φοβήθηκα στην αρχή μην τυχόν και γίνω μάρτυρας επεισοδίου ή ατυχήματος, αλλά και να κατέβαινα, σκέφτηκα ξαφνικά, θα έβρισκα άραγε άλλο ταξί; Αλλά και να έβρισκα ακόμα, πως στην ευχή θα ήξερα ότι ο καινούργιος οδηγός θα ήταν καλύτερος από αυτόν εδώ τώρα;

Παρ’ όλα αυτά πρέπει να ξέρει κάποιος εδώ στο Κάιρο, πως οι οδηγοί των ταξί είναι άνθρωποι στερημένοι, όχι μόνο από πλευράς οικονομικής, αλλά και από πολλές άλλες! Ανήκουν σε μια ομάδα πληθυσμού που ξεθεώνονται στην κυριολεξία καθημερινά να βγάλουν τον επιούσιο μέσα σε αυτοκίνητα κάθε άλλο παρά άνετα αφού τα πιο πολλά από αυτά είναι ότι χειρότερο έχει να επιδείξει η πόλη, και κάιρο κυκλοφοριακό σχορετσανίτηςμάλιστα με τις ευλογίες του επίσημου κράτους, σε δρόμους γεμάτους ουρλιαχτά, φασαρία, πολυκοσμία, κυκλοφορική συμφόρηση, και δαιμονισμένες κόρνες να διαλύουν και να εξαντλούν το νευρικό τους σύστημα, οδηγώντας τους στα άκρα, στα έσχατα όρια!

Να προσθέσει κανένας σε όλα αυτά, πως μέσα στα ταξί δεν υπάρχει ταξίμετρο, αλλά και να υπάρχει τέτοια πολυτέλεια, τις περισσότερες φορές δεν λειτουργεί,  οι συμφωνίες κυρίων πρέπει να γίνονται πριν μπει κανένας μέσα, και μάλιστα πολλές φορές με τις ευλογίες του Αλλάχ, και με μια τροχαία που το προσωπικό της, απ’ ότι λένε οι ίδιοι οι οδηγοί, τους συμπεριφέρεται αρκετές φορές με τον χειρότερο τρόπο! 

Το εκπληκτικό είναι πως ο αριθμός των ταξί που κυκλοφορούν καθημερινά μέσα σ’ αυτή τη μεγαλούπολη είναι άγνωστος, αλλά υπολογίζεται περίπου σε ογδόντα χιλιάδες. Το κράτος δίνει κίνητρα στους κατοίκους για απόκτηση ταξί, αλλά με μετατροπή αυτών των αυτοκινήτων που βρίσκονται σε κακή κατάσταση, απ’ ότι λένε οι ίδιοι. Κι’ ακόμα, οι απασχολούμενοι στον κλάδο αυτό, δεν ανήκουν αποκλειστικά στο επάγγελμα του οδηγού, γιατί υπάρχει κι’ ένας άγνωστος αριθμός ανθρώπων που δουλεύει σαν οδηγός ταξί απλώς και μόνο για να συμπληρώσει το εισόδημα που κερδίζει από κάποια άλλη δουλειά, άλλη ώρα, κάπου αλλού.

Και οι άνθρωποι αυτοί ανήκουν σε όλες τις κοινωνικές ομάδες του πληθυσμού, από τις κατώτερες που μπορεί να φανταστεί κανείς μέχρι και τις πιο υψηλές, τουτέστιν τους πτυχιούχους ανωτάτων σχολών, αν μπορούμε βέβαια, με ότι συνεπάγεται μια τέτοια ξεκάθαρη δήλωση, προς τα πού άραγε, να το ισχυρισθούμε  αυτό!

"…Πρέπει να σημειώσω εδώ, ότι συχνά διακρίνω στις πολιτικές συζητήσεις και αναλύσεις με τους οδηγούς των ταξί, καλύτερη ανάλυση και μεγαλύτερο βάθος από αυτό που παρατηρεί κανείς σε αρκετούς δυστυχώς πολιτικούς μας, οι οποίοι δεν κάνουν τίποτα άλλο όλη μέρα παρά να γεμίζουν τον αέρα με ανούσιους και χωρίς νόημα, θορύβους. Γιατί ο πολιτισμός της Αιγύπτου εκδηλώνεται από τους απλούς ανθρώπους, οι οποίοι πραγματικά μπορούν να δώσουν πολλά σε όποιον θελήσει να μάθει… ", λέει ο Χάλεντ Αλ- Χαμίσι στο πρώτο του βιβλίο ("Ταξί στους δρόμους του Καΐρου") που αναφέρεται στους τόσο προσφιλείς σ’ αυτόν ταξιτζήδες και τα ταξί του Καΐρου, απ’ όπου και τα λόγια αυτά.

Η δυστυχία λοιπόν για έναν ξένο, έναν επισκέπτη της χώρας, περιηγητή κατά μια άλλη έννοια, έστω τουρίστα λίγων ημερών ή εβδομάδων, που δεν γνωρίζει όμως λίγα, στοιχειώδη έστω αραβικά, είναι πως χάνει μπόλικες πληροφορίες, έτοιμη προς οικειοποίηση συσκευασμένη και αναντικατάστατη από τις σύγχρονες μεθόδους διδασκαλίας γνώση, πολλά πράγματα όσον αφορά την αυτομάτως κληρονομούμενη κουλτούρα, γενετικά και με τόσους άλλους τρόπους,  παράδοση, ευγένεια και το σπουδαιότερο από τη  σοφία, ενός λαού που μετά από τόσες χιλιάδες χρόνια ιστορίας που κουβαλάει αναγκαστικά στην πλάτη του και σέρνει μαζί του, είναι επόμενο λοιπόν να είναι πολύ πλούσιος σ’ αυτή!

Βιβλιογραφικές αναφορές

- Καπισίνσκι Ρίτσαρντ: Ταξίδια με τον Ηρόδοτο. Μετάφραση από τα Πολωνικά: Ζώγια Μαυροειδή. Εκδόσεις Μεταίχμιο. 2004. Αθήνα.

- Χάλεντ Ελ-Χαμίσι: Ταξί στους δρόμους του Καΐρου. Πρόλογος-Μετάφραση από τα αραβικά: Πέρσα Κουμούτση. Εκδόσεις Μεταίχμιο. Απρίλιος 2009. Αθήνα.

Σφάλμα | Made in Creta

Σφάλμα

Η ιστοσελίδα αντιμετώπισε ένα αναπάντεχο σφάλμα. Παρακαλώ δοκιμάστε αργότερα.