Επικαιρότητα
Άρθρογραφία
Ψυχαγωγία

Η Μονή των Ουρσουλινών του Κεμπέκ και η ξενάγηση ... από μια Ελληνίδα!

Σήμερα το μοναστήρι έχει πολλούς από τους  τοίχους του ανέπαφους, ενώ παράλληλα   στεγάζει ένα μικρό παρεκκλήσι και ένα μουσείο.

ουρσουλίνες κεμπέκ πορτραίτο μοναστήρι

Πορτραίτο της ιδρύτριας του μοναστηριού

Του Γεωργίου Νικ. Σχορετσανίτη

Η Μονή Ουρσουλινών του Κεμπέκ που ιδρύθηκε το 1639, αποτελεί τον παλαιότερο εκπαιδευτικό θεσμό  για  γυναίκες στη Βόρεια Αμερική. Σήμερα, η μονή λειτουργεί ως ιστορικό μουσείο αλλά και εκπαιδευτικό κέντρο ταυτόχρονα. Το 1972, το συγκρότημα χαρακτηρίστηκε επισήμως ως Εθνικό Ιστορικό Μνημείο του Καναδά. Οι Ουρσουλίνες είναι μια Ρωμαιοκαθολική Χριστιανική θρησκευτική τάξη που ιδρύθηκε στη Μπρέσια της Ιταλίας από την Αγία Angela de Merici το 1535, με αντικειμενικό σκοπό την εκπαίδευση των κοριτσιών και ουρσουλίνες κεμπέκ σχορετσανίτηςταυτόχρονα τη φροντίδα των ασθενών και των απόρων. Η πολιούχος τους είναι η Αγία Ούρσουλα.

Η Αντιβασιλεία της Νέας Γαλλίας ήταν η περιοχή της Βόρειας Αμερικής η οποία αποικίστηκε από τη Γαλλία, αρχής γενομένης με την εξερεύνηση του ποταμού του Αγίου Λαυρεντίου  από τον JacquesCartierτο 1534.

Ο Γάλλος εξερευνητής Samuelde Champlain ίδρυσε την πόλη του Κεμπέκ το 1608 μεταξύ των ανθρώπων Algonquin ως διοικητική έδρα για τη Νέα Γαλλία. Η όλη διαδικασία όμως του αποικισμού εκείνου αποδείχτηκε αργή και δύσκολη.  Πολλοί έποικοι πέθαναν νωρίς, λόγω των σκληρών καιρικών συνθηκών και των ασθενειών. Ενδεικτικά αναφέρουμε ότι το 1630 υπήρχαν μόνο 103 έποικοι που ζούσαν στον οικισμό, αλλά στα 1640, υπήρχαν 355 καταγεγραμμένοι.

Η ιστορία των Ουρσουλινών στο Κεμπέκ αρχίζει την 1η Αυγούστου 1639, όταν ήρθαν τα πρώτα μέλη της στον Καναδά. Το μοναστήρι ιδρύθηκε από τηνMariedel' Incarnation(1599-1672), μια καλόγρια των Ουρσουλινών και την κυρία Marie de Madeline Chauvigny de la ουρσουλίνες κεμπέκ σχορετσανίτηςPeltrie(1603-1671), μια πλούσια χήρα από την Alençon της Νορμανδίας.

Μετά από τρία χρόνια που πέρασαν στην Κάτω Πόλη του Κεμπέκ, οι μοναχές μετακόμισαν στο μοναστήρι το οποίο χτίστηκε στην τοποθεσία την οποία εξακολουθούν να καταλαμβάνουν και σήμερα, η οποία τους παραχωρήθηκε τότε από την Εταιρεία της Νέας Γαλλίας.

Οι πρώτοι μαθητές των Ουρσουλινών  υπήρξαν τα κορίτσια των Ινδιάνων οι οποίες αποδείχτηκαν  καλύτερες μαθήτριες, ομολογουμένως, από τα αγόρια των Ιησουιτών. Το πρώτο μοναστήρι κάηκε το 1650, αλλά σύντομα ξαναχτίστηκε. Ο καταστατικός χάρτης και οργανισμός είναι γραμμένος από τον Πατέρα ουρσουλίνες κεμπέκ σχορετσανίτηςJérôme Lalemant (1593-1673), το θείο του μάρτυρα των Ιησουιτών Gabriel Lalemant.

Ο πρώτος εορτασμός στο Νέο Κόσμο έλαβε χώρα στο μοναστήρι στις 18 Ιουνίου του 1700, ενώ το 1718 ο Πάπας Κλήμης XIτο εφοδίασε και εμπλούτισε με τα σχετικά συγχωροχάρτια. Το μοναστήρι είχε απειληθεί από τους Ιρόκους το 1661-2, όταν ένας από τους ιερείς του, ο Sulpician Vignal, σκοτώθηκε κοντά στο Μόντρεαλ.

Ο χώρος υπέστη επίσης την πολιορκία και βίωσε τους βομβαρδισμός του Κεμπέκ από τον Phips το 1690, καθώς και μια δεύτερη πολιορκία από τον Wolfe το 1759. Μετά τη μάχη της 13ης Σεπτεμβρίου 1759, όπου η φρουρά του

ουρσουλίνες κεμπέκ σχορετσανίτης

Κεμπέκ νικήθηκε από τον στρατό του Wolfe, ο Γάλλος κυβερνήτης, Montcalm, θάφτηκε στο παρεκκλήσι του μοναστηριού. Το μοναστήρι χρησιμοποιήθηκε επίσης από τον πρώτο Άγγλο κυβερνήτη, Murray, ως έδρα του.

Όλοι οι διοικητές της περιοχής, Γάλλοι και Άγγλοι, ήταν πάντα φιλικά προσκείμενοι προς το ίδρυμα. Πολλές φορές οι μοναχές σερβίρονταν μερίδες φαγητού μαζί με το φαγητό των τραυματιών και των ασθενών, κάτι που τις έσωσε από την πείνα.

Τέτοιες παρεμφερείς γυναικείες μονές ιδρύθηκαν στο Κεμπέκ το 1697, στο Roberval το 1882, το Stanstead το 1884 και στο Rimouski με ένα κανονικό σχολείο το 1906, εκτός από την αποστολή κάποιων ιεραποστόλων στη Νέα Ορλεάνη το 1822, το Charlestown (Βοστώνη) το 1824, το 1849 στο Γκάλβεστον και στη Μοντάνα το 1893.

ουρσουλίνες κεμπέκ σχορετσανίτης

ουρσουλίνες κεμπέκ σχορετσανίτης

Η ιδρύτρια, Marie del' Incarnation, εξοικειώθηκε με τις τοπικές γλώσσες και συνέθεσε  λεξικά στη γλώσσα των  Algonquin και Iroquois, μια ιερή ιστορία για τους Algonquin και μια κατήχηση στη γλώσσα των Iroquois.

Οι ιρλανδικές, σκωτσέζικες και αμερικανικές κοινότητες, έδωσαν ξεχωριστές προσωπικότητες σε αυτό το μοναστήρι, μεταξύ των οποίων εξέχουσα θέση κατείχε η μητέρα Cecilia O' Conway της Ενσάρκωσης, η πρώτη μοναχή από τη Φιλαδέλφεια και μια από τις πρώτες συνεργάτριες της Μητέρας Seton. Ο κατάλογος των αποφοίτων του κολλεγίου περιλαμβάνει τη Jeanne Le Ber (1662-1714), την Αγία ερημίτισσα του Μόντρεαλ και Σεβάσμια Μητέρα D' Youville (1701-1771) και ιδρύτρια των Grey Sisters στο Μόντρεαλ. Κατά τη διάρκεια σημειωτέον της Γαλλικής Επανάστασης (1789-1799) αρκετοί Γάλλοι πρόσφυγες χρημάτισαν ιερείς στο μοναστήρι. ουρσουλίνες κεμπέκ σχορετσανίτης

Ένας από τους πλέον αξιοσημείωτους υπήρξε αναμφισβήτητα ο Abbé LP Desjardins, ο οποίος πέθανε αργότερα  στη Γαλλία, γενικός εφημέριος του Παρισιού.  Με τη δική του βοήθεια και προσπάθεια, αγοράστηκαν πολύτιμα έργα ζωγραφικής από τους Philippede Champaigne, Charles Le Brun, Hyacinthe CollindeVermont, Pietroda Cortona και κάποιους άλλους που κοσμούν το παρεκκλήσι.

Σήμερα το μοναστήρι έχει πολλούς από τους  τοίχους του ανέπαφους, ενώ παράλληλα   στεγάζει ένα μικρό παρεκκλήσι και ένα μουσείο.  Βρίσκεται στον αριθμό  12 της οδού Donnacona στο κέντρο της ιστορικής περιοχής του Κεμπέκ, το οποίο έχει αναγνωριστεί από την UNESCO ως περιοχή και Μνημείο Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς.
ουρσουλίνες κεμπέκ σχορετσανίτης
Στις πανεπιστημιουπόλεις του Κεμπέκ Σίτυ, που διαθέτει, υπάρχουν περισσότερα από τετρακόσια κορίτσια από την προσχολική έως την πρωτοβάθμια εκπαίδευση (5 έως 12 ετών) κι ακόμα ένα εκπαιδευτικό ίδρυμα στην πανεπιστημιούπολη Loretteville.

Η αποστολή του μουσείου Ουρσουλινών του Κεμπέκ (Musee des Ursulines de Quebec), είναι να διατηρήσει και να παρουσιάσει την πλούσια κληρονομιά του παλαιότερου εκπαιδευτικού ιδρύματος της επαρχίας του Κεμπέκ, το οποίο βρίσκεται στο κέντρο της  πόλης του Κεμπέκ από το 1639.  

Με το πρώτο μουσείο τους το 1936, οι Ουρσουλίνες του Κεμπέκ αποκάλυψαν ένα θησαυρό, μια κληρονομιά από ένα ένδοξο παρελθόν, που ποτέ έως τότε δεν είχαν βγάλει

ουρσουλίνες κεμπέκ σχορετσανίτης

στη δημοσιότητα.

Οι πρώτες δασκάλες των κοριτσιών στη Βόρεια Αμερική, οι Ουρσουλίνες του Κεμπέκ, και οι πρώτοι κάτοικοι της πόλης αυτής με τις αδελφές των Ιησουιτών, τις Αυγουστίνες, και τους εποίκους, κατέχουν  μια συλλογή η αξία της οποίας υπερβαίνει κατά πολύ την ιστορία μιας θρησκευτικής τάξης στο Κεμπέκ και τον Καναδά.

Στην 26η του Ιανουαρίου 1979, το "Musee des Ursulines de Quebec" έγινε το πρώτο μουσείο της θρησκευτικής κοινότητας της  επαρχίας το οποίο είναι διαπιστευμένο από το Τμήμα Πολιτιστικών Θεμάτων του Υπουργείου Πολιτισμού της χώρας.

ουρσουλίνες κεμπέκ σχορετσανίτης

Το κτίριο του Musee des Ursulines de Quebec βρίσκεται σε ένα κτίριο ακριβώς έξω από τα τείχη της μονής, πάνω στα θεμέλια του σπιτιού ουρσουλίνες κεμπέκ σχορετσανίτηςτης ευεργέτιδας της κοινότητας, Madeleine Chauvigny του Peltrie (1603-1671). Κατά τη διάρκεια των αιώνων, το κτίριο ικανοποίησε αρκετά, θα μπορούσαμε να πούμε,  τις ανάγκες της Μονής και των μοναχών.

Το συγκρότημα ακόμα περιλαμβάνει ένα οικοτροφείο για κορίτσια της περιοχής, ένα ημερήσιο σχολείο, κι ένα σχολείο κατάρτισης των εκπαιδευτικών, από τα οποία έχουν περάσει κάποιες γνωστές προσωπικότητες, όπως ο πρώτος επίσκοπος της Νέας Γαλλίας, Francois de Montmorency-Laval, μεταξύ των ετών 1659 και 1661. Από το 1979, αυτό το κτίριο του 19ου αιώνα, στεγάζει τις εκθέσεις του μουσείου.

Το πρώτο μουσείο των Ουρσουλινών του Κεμπέκ άνοιξε τις πόρτες του στις 24 Ιουνίου 1936, επιτρέποντας για πρώτη φορά στον πληθυσμό του Κεμπέκ την πρόσβαση στους θησαυρούς μιας ζωντανής κοινότητας τριών αιώνων.

Το 1946 ωστόσο, η συλλογή του μουσείου γίνεται μόνιμη και επισυνάπτεται ως παράρτημα στις γενικότερες υπηρεσίες στο εσωτερικό του μοναστηριού, το οποίο επισκέπτεται κάποιος κατόπιν συνεννοήσεως.

ουρσουλίνες κεμπέκ σχορετσανίτης

Ανάμεσα στα αποκτήματα του Μουσείου, ξεχωριστή θέση κατέχουν τα κεντήματα της Marie Lemairedes Anges(1641-1717). Η τελευταία ήταν μια εξαιρετικά ταλαντούχα κεντήστρα, από τη Μονή Ουρσουλινών των Παρισίων, η οποία έφτασε στη Νέα Γαλλία στις 19 Σεπτεμβρίου 1671. ουρσουλίνες κεμπέκ σχορετσανίτης

Για περίπου πενήντα χρόνια, μαζί με τις συναδέλφους και τις μαθήτριές της, έδωσε μια εξαιρετική ώθηση στην καλλιτεχνική παραγωγή των Ουρσουλινών του Κεμπέκ. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, οι μοναχές δημιούργησαν μια πλούσια συλλογή από κεντητά αντικείμενα τα οποία στόλισαν το παρεκκλήσι της Μονής, αλλά και άλλες εκκλησίες και παρεκκλήσια στην ευρύτερη περιοχή.

Οι Ουρσουλίνες του Κεμπέκ έχουν στη διάθεσή τους  μια συλλογή από περίπου 270 πίνακες ζωγραφικής, συμπεριλαμβανομένων των είκοσι έργων της  συλλογής Desjardins. 

Η συλλογή αυτή, η οποία δημιουργήθηκε στις αρχές του 19ου αιώνα από τους γάλλους ιερείς Jean-Philippe Louis και Joseph-Louis Desjardins, συγκεντρώνει περίπου 180 πίνακες ζωγραφικής που αποκτήθηκαν μέσω δημοπρασιών από έργα κατασχεθέντα  κατά τη διάρκεια της Γαλλικής Επανάστασης.

Οι πίνακες αυτοί του μοναστηριού των Ουρσουλινών, έγιναν από Γάλλους, Φλαμανδούς και Ιταλούς  ζωγράφους κατά τον 17ο και 18ο αιώνα και αποτελούν ένα επιβλητικό σύνολο που κοσμεί δεόντως το παρεκκλήσι. Οι Ουρσουλίνες διαθέτουν επίσης πολλά έργα ουρσουλίνες κεμπέκ σχορετσανίτηςζωγραφικής από τη συλλογή των Ιησουϊτών που αποκτήθηκαν μετά το θάνατο του Πατέρα Jean-Joseph Casot, το 1800. Τέλος, η συλλογή περιέχει πολλά έργα τέχνης από τον 17ο, 18ο και 19ο αιώνα.

Οι Ουρσουλίνες του Κεμπέκ διαθέτουν επίσης μια από τις καλύτερες συλλογές  γλυπτών του 17ου, 18ου και 19ου αιώνα στο Κεμπέκ, οι οποίες αποτελούνται από εκκλησιαστικές γλυπτές διακοσμήσεις του Pierre-Noel Levasseur (1690-1770) μεταξύ των ετών 1726 και 1736 και επιχρυσώθηκαν από τις  Ουρσουλίνες το διάστημα 1736-1739, αγάλματα, ανάγλυφα και σκαλιστά στολίδια, όπως βάθρα, κόγχες, λειψανοθήκες, κηροπήγια, πολυελαίους, καλούπια και διάφορα πλαίσια.  

Σχεδόν κάπου χίλια κομμάτια συνθέτουν τη συλλογή των γλυπτών των Ουρσουλινών του Κεμπέκ, σήμερα.ουρσουλίνες κεμπέκ σχορετσανίτης

Η συλλογή των υφασμάτων η οποία φυλάσσεται στο μοναστήρι  θεωρείται μια από τις παλαιότερες και πλουσιότερες στη Βόρεια Αμερική.

Περιλαμβάνει αντικείμενα κλωστοϋφαντουργικής, αστικές φορεσιές, δαντέλες και μια σημαντικότατη  και μοναδική συλλογή  αμφίων. Τα πολυτιμότερα κομμάτια της συλλογής κατασκευάστηκαν μεταξύ 1650 και 1820, και είναι κεντημένα με χρυσές και ασημένιες κλωστές, με θέματα που προέρχονται από την Αγία Γραφή και τους Βίους των Αγίων.

ουρσουλίνες κεμπέκ σχορετσανίτης

Οι Ουρσουλίνες κατέχουν επίσης μια μεγάλη συλλογή, περίπου εφτακόσια κομμάτια, χαρακτικών και έργων πάνω σε χαρτί. Μια μεγάλη ποσότητα χαρακτικών είχε εισαχθεί από τη Γαλλία τον 17ο αιώνα για να εξυπηρετήσει την εκπαιδευτική διαδικασία των νεαρών κοριτσιών της περιοχής, αλλά και για να δώσει κάποια οπτική υποστήριξη στις ατομικές και συλλογικές προσευχές των μοναχών. Τον 19ο αιώνα, η συλλογή εμπλουτίστηκε με χαρακτικά από ιστορικά, γεωγραφικά και διάφορα άλλα ακαδημαϊκά θέματα, καθώς και για βοήθεια και οπτικό υλικό για τα  μαθήματα ζωγραφικής.

oυρσουλίνες κεμπέκ σχορετσανίτης

Η συλλογή μεταλλοτεχνίας των Ουρσουλινών αποτελείται από  μια ντουζίνα κομμάτια παριζιάνικων ασημικών κατασκευασμένων έως το έτος 1717. Αυτό το σύνολο, εισήχθη αρχικά από τη Γαλλία και ολοκληρώθηκε αργότερα από τους αργυροχόους του Κεμπέκ, όπως η ιερή,ουρσουλίνες κεμπέκ σχορετσανίτης για παράδειγμα, λάμπα που έγινε το 1739 για τον εορτασμό της επετείου της εκατονταετηρίδας από την άφιξη  των Ουρσουλινών  στην πόλη του Κεμπέκ.

Τέλος, υπάρχουν και κάποια κομμάτια από  κασσίτερο, που ήταν πολύ δημοφιλής τον 17ο αιώνα, αλλά σε μικρότερες ποσότητες.

Οι Ουρσουλίνες του Κεμπέκ έχουν μια πλούσια συλλογή από χιλιάδες εθνογραφικά αντικείμενα, όπως έπιπλα, κεραμικά, πιάτα, ποτήρια και διάφορα σιδερένια αντικείμενα.  Υπάρχει, επίσης, ένας ικανός αριθμός από  εργαλεία και  κάποια μοντέλα και δείγματα από  απομεινάρια χειρονακτικών εργαλείων των Ουρσουλινών που έγιναν και χρησιμοποιήθηκαν από αυτές  μετά την άφιξή τους στη Νέα Γαλλία, τον 17ο αιώνα.

ουρσουλίνες κεμπέκ σχορετσανίτης

 Η συλλογή τέλος των παιδαγωγικών αντικειμένων που ανήκουν στις Ουρσουλίνες του Κεμπέκ, είναι πλούσια και ποικίλει. Στο 17ο και 18ο αιώνα, η συλλογή αποτελείτο κυρίως από διδακτικό υλικό που χρησιμοποιήθηκε για να διδάξει  ανάγνωση,  γραφή και  κατήχηση.  ουρσουλίνες κεμπέκ σχορετσανίτης

Η συλλογή όμως αυξήθηκε γρήγορα κατά τη διάρκεια του 19ου αιώνα, για να υποστηρίξει το ταχέως αναπτυσσόμενο πρόγραμμα σπουδών. Εργαλεία φυσικής και χημείας, δείγματα από την φυσική ιστορία, σφαίρες και μουσικά όργανα αποτελούν τον πυρήνα αυτής της συλλογής, που παρουσιάζεται σήμερα στη μόνιμη έκθεση του Μουσείου.

Η ευχάριστη έκπληξη της τρίωρης παραμονής μου στο όλο συγκρότημα, ήταν η παρουσία μιας Ελληνίδας δεύτερης γενιάς με καταγωγή από το Τορόντο στους χώρους εκείνους. Δεν είναι εύκολα προσβάσιμοι σήμερα, παρά μόνον με προηγούμενη συνεννόηση ή από κάποια που έχει μαθητεύσει εκεί.

Έτσι η  παρουσία της μεσήλικης Γεωργίας ήταν κάτι παραπάνω από απλή ευχαρίστηση. Η ίδια με ξενάγησε στις εγκαταστάσεις της μονής και της σχολής, μου είπε πολλά και χρήσιμα ιστορικά στοιχεία για αυτό το σχολείο, όσα μπορούσε φυσικά σε τόσο λίγο διάστημα, ενώ ο έγχρωμος σύζυγός της, ο οποίος προφανώς δεν γνώριζε παρά μόνο λίγα ελληνικά, γελούσε ενδιάμεσα  καλοκάγαθα.

Στο τέλος με αποχαιρέτησε με εμφανή συγκίνηση και ίσως κάποια διστακτικά δάκρυα στα μάτια. Δεν ξέρω αν ήταν γιατί βρήκε κάποιο πατριώτη της στο παλιό σχολείο και μοιραζόταν μαζί του τα βιώματά της, ή αν ήταν για τον πατέρα της ο οποίος ζούσε μόνιμα στο Κεμπέκ, ένας από τους λίγους σημειωτέον εναπομείναντες Έλληνες μετανάστες σε αυτή την πόλη,  και ο οποίος εκείνες τις ημέρες βρισκόταν στα τελευταία του και πέθαινε από καρκίνο σε κάποιο νοσοκομείο της πανέμορφης πόλης του Καναδά, για τον οποίο άλλωστε είχε έρθει εκεί από το Τορόντο!