Επικαιρότητα
Άρθρογραφία
Ψυχαγωγία

Κάποτε ήταν η πιάτσα και σήμερα είναι ερημιά

Απόμειναν μετρημένοι άνθρωποι και χαλάσματα στο «Πανωχώρι» του Σπηλίου

Ο Γιάννης και η Δέσποινα Παπαδάκη, δυο από τους μετρημένους στην «Πανωχωριανή Βρύση»

Τα χρόνια πέρασαν σαν… σίφουνας και τα πάντα άλλαξαν στη γειτονιά της «Πανωχωριανής Βρύσης» στο Σπήλι. Κάποτε αυτό το οικιστικό κομμάτι αποτελούσε ένα… μικρό χωριό μα σήμερα έχει αδειάσει και παρέμειναν σε πείσμα των καιρών και των αντιλήψεων που επικράτησαν, οι ολίγοι και μετρημένοι που δεν τους παρέσυρε το… ρεύμα της αστικοποίησης. Όπως, ας πούμε, ο Γιάννης και η Δέσποινα Παπαδάκη που έμειναν ακλόνητοι… φρουροί «στη φωλιά των Μεσταμπέληδων» και θα μείνουν ως το τέλος τους. Απόμειναν, λοιπόν, αυτοί που απόμειναν «και όπου αντέξουν!»

«Μα δε βλέπεις πώς καταντήσαμε;», θα πουν με εμφανείς την στενοχώρια και την απογοήτευση ο Γιάννης και η Δέσποινα που… συνήθισαν πλέον από χρόνια πολλά την εικόνα της σταδιακής αποδυνάμωσης. «Ρημάξαμε», συνεχίζουν, «και δεν θα περάσουν πολλά χρόνια και όχι μόνο τούτη η γειτονιά αλλά και όλο το Πανωχώρι θα σβήσουν. Τα σημάδια άρχισαν να φαίνονται μετά το 1970 και φτάσαμε τώρα οι άνθρωποι να λιγοστεύουν χρόνο με το χρόνο…»

ΔΡΟΜΟΙ ΑΔΕΙΟΙ-ΣΠΙΤΙΑ ΚΛΕΙΣΤΑ

Οι δρόμοι όλες τις ώρες της μέρας είναι άδειοι, άνθρωποι δεν εμφανίζονται παρά σπάνια και μόνο κάποια φωνή όταν θα… βγει από το σπίτι που κατοικείται, θα είναι μια ένδειξη ότι υπάρχει… ζωή! Όλες οι κατοικίες, που κάποτε στέγαζαν πολλούς ανθρώπους και κυρίως παιδιά, έμειναν από… πληθυσμούς και συμβαίνει «χωριανοί που έχουν τις δουλειές τους στο Σπήλι, να έχουν τόπο κατοικίας τους την πόλη».