Επικαιρότητα
Άρθρογραφία
Ψυχαγωγία

Παραδοσιακά γλυκίσματα με… όραμα

Επιμένουν παρά τις δυσκολίες οι γυναίκες του συνεταιρισμού Αγίου Κωνσταντίνου

λικέρ γλυκά κουταλιού γυναικείος συνεταιρισμός

Λικέρ και γλυκά του κουταλιού στις προθήκες του συνεταιρισμού

Του Μανόλη Παντινάκη

Ξεκίνησαν πριν από δέκα χρόνια πάνω από εικοσιπέντε γυναίκες χωριών του δυτικού Ρεθύμνου, ίδρυσαν συνεταιρισμό όμως, στην πορεία του χρόνου αδράνησαν και οι εικοσιπέντε έγιναν πέντε (!) που θα πρέπει να ασχοληθούν με το σύνολο της διαδικασίας από την συλλογή των προϊόντων μέχρι την παρασκευή, τη συσκευασία και την εμπορία των παραδοσιακών γλυκισμάτων τους των κρητικών λικέρ και των βοτάνων της περιοχής…

Η ιδέα δημιουργίας του γυναικείου συνεταιρισμού «Άρτεμις» στον Άγιο Κωνσταντίνο, έπεσε από την κυρία Βάσω Σπαντιδάκη σε μια συγκέντρωση γυναικών του χωριού και δε φάνηκε άσχημη! Το καλοκαίρι του 2003, λοιπόν, ξεκίνησε να υλοποιείται με όρεξη και όνειρα, αφού συγκεντρώθηκε ο αριθμός για τη σύσταση του συνεταιρισμού. Συνοδοιπόροι στον αγώνα και γυναίκες από τα κοντινά χωριά Ζουρίδι, Άγιος Γεώργιος, Γωνιά, Πρινές και Ατσιπόπουλο.

Το όραμα, όμως, σε αυτά τα δέκα χρόνια γρήγορα άρχισε να ξεφτίζει και η πλειοψηφία εγκατέλειψε με την πίστη ότι χάθηκε ο… πόλεμος. Προφανώς, ανέμενε κέρδη πολύ γρήγορα και χωρίς προσπάθεια, έχοντας να αντιμετωπίσει ο συνεταιρισμός το «αρρωστημένο» σύστημα της ελληνικής γραφειοκρατίας!

συνεταιρισμός γυναικείος άγιος κωνσταντίνοςΌμως, παρά τις μεγάλες δυσκολίες που βρέθηκαν στην πορεία τους, οι πέντε «γενναίες» επιμένουν ότι τίποτα δεν έχει χαθεί και όλα πρέπει να μπουν σε μια άλλη διαδικασία και σε ένα άλλο σχεδιασμό για να ορθοποδήσει ο φορέας…

ΤΟ ΡΑΚΟΜΕΛΟ ΤΟΥΣ ΓΥΡΙΣΕ ΠΙΣΩ

Σε αυτές τις πέντε «γενναίες» είναι η πρόεδρος και η ταμίας Αθηνά και Στέλλα Μετζάκη, που μιλάνε για τα πρώτα βήματα και τις δυσκολίες, ωστόσο, δεν το βάζουν κάτω και πιστεύουν στο όραμα που στήθηκε : «Ξεκινήσαμε χωρίς χρήματα και χωρίς να επιδοτηθούμε από κάποιο πρόγραμμα γιατί δεν γνωρίζαμε», λένε.

«Αρχίσαμε με κατασκευές ανθοδετικής και μπήκαμε ύστερα στην παρασκευή των γλυκών και μαρμελάδων που φτιάζουμε στα σπίτια μας, όπως τα μάθαμε από τις μανάδες και τις γιαγιάδες μας. Όταν μπήκαμε στο ρακόμελο, βρεθήκαμε απέναντι στις αναχρονιστικές άδειες που ζητούσε η ελληνική νομοθεσία… Εκεί, πλέον, μας κόπηκαν τα πόδια!»

Και αφού υπέστησαν τη μεγάλη και χρονοβόρα δοκιμασία των… τυπικών διαδικασιών, και ενώ «το Ρέθυμνο βρωμάει από ρακόμελο», κατάφεραν να εξασφαλίσουν την πολυπόθητη άδεια μέσω ποτοποιού, έχοντας αποφύγει με ασφάλεια την επιβολή προστίμων και φόρων, που είναι ασύμφοροι με το κόστος παραγωγής . Βέβαια, αυτή η γραφειοκρατική περιπέτεια, αυτόματα ήταν ανασταλτικός παράγοντας για την παρασκευή και άλλων λικέρ, αφού για καθένα χρειάζονταν ειδική άδεια…γυναικείος συνεταιρισμός γλυκά κουταλιού

Και αφού τα κέρδη δεν… έρχονταν και η απογοήτευση άρχισε να διαδέχεται το μεράκι των πρώτων χρόνων, πολλές από τις γυναίκες εγκατέλειψαν και οι νέες προτίμησαν το σίγουρο μεροκάματο «στα ξενοδοχεία του Καβρού και το ταμείο ανεργίας». Αυτό είναι και το παράπονο τους! «Να έλθουν στον συνεταιρισμό γυναίκες με όρεξη και αγάπη», σημειώνει η κυρία Αθηνά Μετζάκη, «και να παρακολουθήσουν από κοντά την όλη διαδικασία, από τη συλλογή μέχρι την επεξεργασία, την παρασκευή και τη συσκευασία». Και η κυρία Στέλλα Μετζάκη θα προσθέσει: «Να έλθουν κοντά μας να μάθουν και να ασχοληθούν…»