Επικαιρότητα
Άρθρογραφία
Ψυχαγωγία

Όταν λείπει ο στίχος…

Γράφει ο Γιώργος Αρκουλής

Προσέξτε ερώτηση που έγινε στον σπουδαίο Σταύρο Ξαρχάκο, στο πλαίσιο συνέντευξης για τον ραδιοφωνικό σταθμό «Μελωδία»:

Γιατί δεν γράφονται σήμερα μεγάλα τραγούδια;

Ο Ξαρχάκος, με φωνή μελαγχολική είχε έτοιμη την απάντηση που βρήκα εύστοχη κι’ ας δυσαρεστεί πλήθος σύγχρονων στιχουργών:

Διότι δεν υπάρχουν πλέον σπουδαίοι στίχοι. Χάθηκαν ακόμη και οι αδελφοί Κατσιμίχα…

Με αυτή την απάντηση ο δημιουργός του συγκλονιστικού «Ρεμπέτικου» παραδέχτηκε πως καλή μελωδία χωρίς αντίστοιχο στίχο δεν μπορεί να δώσει θετικό αποτέλεσμα, ενώ όταν ρωτήθηκε ποιο τραγούδι από όσα έγραψε θεωρεί ότι τον «σημάδεψε», ανέφερε «Το πρακτορείο» σε στίχους Νίκου Γκάτσου, το οποίο τραγούδησε ο ίδιος με συγκλονιστικό τρόπο.

Με αφορμή στην αναφορά του σημαντικότερου Έλληνα στιχουργού του 20ού αιώνα, θα πρέπει να σημειώσω πως σαν σήμερα το 1992, έφευγε από την ζωή ο Νίκος Γκάτσος, ο δημιουργός τραγουδιών που το ένα είναι καλύτερο από το άλλο. Αυτός που δεν δίστασε να βάλει στη θέση τους ακόμη και τους κατεργάρηδες τους πολιτικούς («Οι γερόντοι»), ενώ με έξι μόνο λέξεις μας έκανε να αντιληφθούμε πως είμαστε αιχμάλωτοι στο ευκαιριακό και στο φθηνό της ζωής που δυστυχώς μας παρασύρει…

«Χόρεψε αγαπούλα μου / παραμύθι πούλα μου»

* με την ευκαιρία της αναφοράς Ξαρχάκου στους ταλαντούχους Πάνο και Χάρη Κατσιμίχα, να θυμίσω ένα σπουδαίο τους τραγούδι με τον εμβληματικό τίτλο «Γυρίζω τις πλάτες μου στο μέλλον». Μετά από λίγο, «χάθηκαν» από την δισκογραφία!    

Πηγή: zougla.gr