Top Menu

Επικαιρότητα
Άρθρογραφία
Ψυχαγωγία

Μια άλλη ... αγαπημένη του Καπετάν Μπόρη!

"Μπιρμπίνα κόρη μου, κόρη μου..." - Μια άλλη αγαπημένη του Καπετάν Μπόρη σε χωριό του Αμαρίου

μπιρμπίνα μπόρης καπετάν αμάρι

Η Μπόρενα και ο Μπόρης έξω από το καφενείο τους  στο χωριό Πατσός

Του Μανόλη Παντινάκη

Πριν ένα χρόνο περίπου, ο Γιώργης  Κουμεντάκης, γνωστότερος στο ευρύ κοινό  ως Μπόρης στο χωριό Πατσός Αμαρίου Ρεθύμνου, βρέθηκε σε πολύ δύσκολη θέση όταν η λατρεμένη του «Μπιρμπίνα», μια συμπαθής κατσίκα, κινδύνεψε να χάσει τη ζωή της στη θέση «Πρόβγαρμα» του χωριού  λόγω υπερκατανάλωσης της  αγαπημένης της τροφής…

Η αγωνία του για την τύχη του ζώου έφτασε στα ύψη, γιατί  το ζωντανό  το υπεραγαπά, είναι «υπάκουο, καλόφαγο  και  γεννά δυο φορές το χρόνο και κάθε φορά  κάνει δυο και τρία  ριφάκια…»

Είναι τόσο στενή, όπως παρατηρείται  στους αγροτοκτηνοτροφικούς οικισμούς της Κρήτης, η σχέση ανάμεσα σε κτηνοτρόφους και τα τετράποδα, που η φροντίδα που τους παρέχουν είναι συνεχής, λειτουργώντας πολλές φορές ακόμα και ως γονείς!  Κάποιοι, μάλιστα, που πιστεύουν ακόμη και σήμερα «στο κακό το μάτι», έχουν κληρονομήσει ευχές «για να μην πάθουν ζημιές τα οζά». Όπως εκείνη που μου αφηγήθηκε  η Μαρία Πλουτινάκη  στο Ρέθυμνο:   

Ποιος το ‘δε ποιος το θιάρμισε το μαλλιαρό  οζό,
εγώ το ‘δα εγώ το θιάρμισα το  μαλλιαρό οζό,
εδέ καημός  να θιαρμίζεται το οζό,
να του  χύνουν το νερό και να του περνά ο θιαρμός…

Γι'αυτό και η αρχόντισσα  Μπόρενα όταν ο καπετάν Μπόρης  μου «απαριθμούσε τις αρετές και τσι χάρες» της «Μπιρμπίνας», παρενέβη δυναμικά στον αξιαγάπητο και λατρεμένο της σύζυγο: «Μην τα λες μωρέ Γιώργη αυτά τα πράματα για την αίγα, γιατί θα τη  ματιάσουνε  και θα ψοφήσει!»

Εκείνη τη μέρα, πάντως, ο Μπόρης  αγωνιούσε έντονα για το ζωντανό του! Ο γέροντας κτηνοτρόφος, ένστολος ως αντάρτης, κατέβηκε από το βουνό, πήρε ένα αναψυκτικό γκαζόζα  και σβέλτος και με καρδιά εφήβου ανέβηκε στις βουνοκορφές, πότισε με  το «φάρμακο» την  κατσίκα και η δυσπεψία αποκαταστάθηκε!

Μιλάει με πολλή αγάπη για τη «Μπιρμπίνα»: «Την έχω σαν τη κοπελιά μου. Την αγαπώ  γιατί είναι  καλή και μου γεννά δυο φορές το χρόνο. Αυτή τη ράτσα την έχω από το 1953 και φέρνω τράγο άλλης ράτσας απου  του συμπεθέρου από τα Σφακιά και μου κάνει ωραία  και γερά ρίφια. Πριν πολλά χρόνια μου έφερε από την Αγία Φωτεινή ο φαρμακοποιός ένα κασόνι ενέσεις και της έκανα κάθε μέρα μια. Εγώ λέω  πως γι αυτό ζει τόσανά χρόνια! Για να δεις πόσο έξυπνη είναι η «Μπιρμπίνα», ότι ώρα πάω στο υπόστεγο στο «Λιόφυτο» που την έχω με τσ’ άλλες δέκα, μου ‘ρχεται. Μπαίνει ομπρός κι ακλουθούνε  οι άλλες και πάμε στο κτήμα που θέλω. Ξέρει αυτή τις τοποθεσίες!»

Κι όμως αυτά τα ζωντανά είναι το μεγάλο μέρος της ζωής  των αγροτοκτηνοτρόφων στα χωριά. Γι αυτά, κυρίως, γίνονται  πολύωρες  συζητήσεις στα καφενεδάκια με άλλους γέροντες που συγκεντρώνονται, όπως τον Παττακογιώργη και το Βασίλη τον Παλιεράκη. Εκείνη τη μέρα ,πάντως, με τον καπετάν Μπόρη  αγωνιούσαν και εκείνοι. Και ανακουφίστηκαν όταν πληροφορήθηκαν ότι η υγεία της  «Μπιρμπίνας» αποκαταστάθηκε…